Beagle — sizi həm hiyləgərliklə məğlub edən, həm də qucaqlayan bir it

O sizə baxır. Вöyük, qoz rəngli gözlərində saxta olmayan maraq və sadəlövh hiylə sezilir. Uzun, məxməri qulaqları sanki təkcə səsləri deyil, cibinizdə gizlətdiyiniz ləzzətli tikə barədə gizli düşüncələrinizi də eşidir.

Beagle sadəcə bir it deyil. O, it dərisinə bürünmüş canlı paradoksdur. Öz ovunu ölümədək yalamağa hazır olan ovçu. Üç ağacın arasında maraqlı bir izə aludə olub yolu itirən qoxu dahisi. Yorulmaz enerji çeşməsi, lakin eyni zamanda sizin yastığınızda bükülüb günün yarısını yuxuda keçirə bilən bir məxluq. Tarixdən çıxıb sizin divanı fəth etməyə gəlmiş it məhz odur.

Niyə bu kiçik ölçülü ingilis aristokratı həm sevilən ev iti, həm cizgi filmlərinin qəhrəmanı, həm də gömrük işçisi olub? Cavab sadədir: beagle yaşamaq sənətinin canlı dərsidir. O psixologiya kitabları oxumayıb, lakin bir baxışla hər bir ürəyi necə yumşaltmağı bilir. Liderliyə can atmır, amma inadkarlığı ilə iyirmi illik təcrübəyə malik təlimçini belə çarəsiz buraxa bilər. Beagle — ağ uclu quyruqla müşayiət olunan xaosun təcəssümüdür və onsuz dünya daha darıxdırıcı olardı.

Dəyirmi Masa cəngavərlərindən xruşşovka divanına: miniatür ovçu

Beagle cinsinin tarixi kinologiya dərsliyi deyil, detektiv elementli macəra romanına bənzəyir. Onun kökləri Ksenofontun qədim yunan traktatları ilə Kral Arturun cəngavərləri barədə əfsanələr arasında itib gedib. Deyirlər ki, beagle-nin ulu əcdadları Müqəddəs Qrail axtarışına belə qatılmış ola bilərdi. Müasir beagle isə daha çox divanın altında itib-batmış peçenye axtarır, lakin kəşfiyyatçı ruhu hələ də ölməyib.

İngiltərədə onun aqibəti bir müddət hörməyin ucunda idi. Viktorian dövründə iri gonçalarla tülkü ovlamaq cənabların idmanına çevrildi və "dovşan itləri" adlanan kiçik cinslər populyarlığını itirməyə başladı. Beagle yox olmaq həddinə çatdı. Onu xilas edən isə aristokratlar deyil, onun sərgi gözəlliyi yox, fenomenal qoxu duyumu və dözümlülüyünü qiymətləndirən sadə fermerlər oldu. Məhz onlar cinsi qoruyub saxladılar və o öz ulduz saatına qədər yaşadı.

DİQQƏT: “Beagle” sözünün mənşəyi dilçilik tapmacasıdır. Bəziləri bunu fransızca begueule (“keçilməz boğaz”) ilə əlaqələndirir — bu ita uyğun olaraq onun çalarlı, gur səsi ilə bağlıdır. Bəziləri isə bunu qədim ingiliscə begle (“kiçik”) sözü ilə bağlayır. İroniya ondadır ki, onun əsas silahı — səsi və ölçüsü — bütün cinsə ad verib.

Beagle XIX əsrin ortalarında Parson Hanivud adlı yetişdirici və onun məşhur sürüsü sayəsində ulduza çevrildi. Demək olar, hər bir müasir beagle həmin sürüdən törəyir. Okeanın o tayında, ABŞ-da isə cins yeni mərhələyə qədəm qoydu: amerikalı beagle-lər bir qədər iri və möhkəm oldu, lakin əsas üstünlüyünü — qoxu duyumunu — itirmədi. Bu sahədə ondan yalnız bloodhound və alman ovçarka keçə bilir. İnsanların cəmi 5 milyon qoxu reseptoruna qarşı 220 milyon reseptor — qüvvələr nisbəti budur. Bir it yox, yürüyən biokimyəvi analizator!

Xarici görünüş: mirvari tələb etməyən klassika

Beagle praktik zərifliyin etalonudur. Artıqlıq yoxdur. Bədəni möhkəm, əzələlidir, lakin kobud deyil. Ayaqları uzun görünməsə də güclüdür — podium üçün yox, saatlarla təqib üçün yaradılıb. Qısa, sıx, palçıq və suyu sovurmayan tüklər — kol-kosda gizlənən ovçu üçün ideal kamuflyajdır.

Lakin onun vizit kartı qulaqları və gözləridir. Uzun, yumşaq, məxməri qulaqlar bəzən burnunun ucuna qədər çata bilər. Onlar təkcə bəzək deyil — xüsusilə də mətbəxdən gələn xırda səs-küyü dərhal tutur. Gözlər isə böyük, ağıllı və ifadəlidir. Onlarda sevincdən tutmuş axşam yeməyinizi paylaşmazsanız nümayiş etdirdiyi dramatik kədərə qədər hər duyğu oxunur.

Beagle-lər çox zaman üçrəngli (ağ, qara, qırmızı) olur — sanki gözəl məclis üçün smokinq. Lakin limon-ağdan göyümtül-qırmızıya qədər saysız variant mövcuddur. Rəngdən asılı olmayaraq quyruğunun ucu mütləq ağ olur. Bu estetika deyil — keçmişin sərt zərurəti idi: ovçu itini hündür otlar arasında gözdən itirməsin deyə.

Xarakter: mələk görkəmində qasırğa

Bu it antistressdir, terapiyadır. Onun yanında kədər çətin qalır. O daim hərəkətdədir, daim yeni qoxu, yeni oyun axtarışındadır. Optimizmi yoluxdurucudur. Lakin bu günəş kimi xarakterin arxasında polad iradə və müstəqil zəka gizlənir.

Pardoks ondadır ki, beagle ailənin diqqət mərkəzində olmağı sevir, tənhalığa nifrət edir, lakin ovda doğma üsyankar-təklikçidir. Sahibinə baxmadan qərar verməyi bacarır. Bu qüsur deyil — əsrlər boyu bütün sürünün uğuru onun qərarından asılı olduğu dövrlərin mirasıdır.

Beagle-ni uzun müddət mənzildə tək qoysanız — geri qayıdanda müasir incəsənət qalereyası ilə qarşılaşa bilərsiniz: divar kağızı, divan və corablar onun yaradıcılıq impulsuna çevrilə bilər. Ona həmrəylik lazımdır. İdealı — ikinci bir beagle. Onlar eyni dildə danışır, yarım baxışla anlaşırlar.

Kiçik qəhrəmanlıq qeydi: 2007-ci ildə Belle adlı bir beagle diabetdən əziyyət çəkən sahibinin həyatını xilas etdi. O, nəfəsdə şəkər səviyyəsini müəyyənləşdirməyi öyrənmişdi. Sahibinin vəziyyəti kritik düşəndə və huşunu itirəndə Belle telefonun təcili yardım düyməsini basdı və həkimlər gələnə qədər telefonda uluyub “xəbər verdi”. Sadəcə burun və pəncə? Xeyr — burun, pəncə və həyat xilasetmə üzrə dərəcə.

Tərbiyə: inadkar dahiylə diplomatik danışıqlar

Beagle-nin təlimi ənənəvi təlim deyil. Bu, zərif diplomatiyadır. Burada şirniyyat əsas valuta, səbr isə strateji ehtiyatdır. Beagle ağıllı, anlayışlıdır, komandaları tez qavrayır. Lakin onları yalnız iki halda yerinə yetirir: ya məntiqli görünsə, ya da təklif etdiyiniz “rüşvət” yetərincə ləzzətlidirsə.

Onun diqqəti seçicidir. Gəzintidə maraqlı bir iz tapanda digər hissələrini — o cümlədən eşitməyi — “söndürə” bilir. O an nə siz varsınız, nə komanda, nə də maşınlar. Yalnız iz. Buna görə əsas qayda: beagle-ni hasarsız ərazidə heç vaxt ipdən buraxmayın. Onun daxilindəki ovçu sizin səsinizdən güclüdür.

Uğurun açarı — təlimi oyuna çevirməkdir. Qısa, dinamik, müxtəlif məşqlər. Bol tərif, müsbətlik və əlbəttə o “rüşvətlər”. Cəzalandırmaq faydasızdır — o inciyəcək, kədərlənəcək və nəticədə siz özünüz onun rəğbətini qaytarmaq üçün hər şeyə hazır olacaqsınız. O manipulyasiya ustasıdır və əsas silahı — həmin “beagle sifətidir”.

Beagle sahibi üçün sağ qalma təlimatı

Beagle saxlamaq çətin deyil, əgər onun şərtlərini qəbul etsəniz:

HƏRƏKƏT — HƏR ŞEYDİR. Gündə iki uzun gəzinti müzakirə olunmur. Sadəcə “kollara baş çəkmək” yox — qaçmaq, oynamaq, dünyanı araşdırmaq lazımdır. Əks halda enerjisi başqa çıxış yolu tapacaq və eviniz əziyyət çəkəcək.

QAYĞI — MİNİMAL. Qısa tük həftədə bir dəfə daralanır. Çox çimizdirilmir. Əsas məsələ — qulaqlardır. Uzun və sallanan olduqları üçün zəif ventilyasiya olunur. Müntəzəm yoxlama — otitin qarşısını alır.

QİDA — NƏZARƏT ALTINDA. Beagle-lər hər zaman, hər yerdə və hər şeyi yeməyə hazır oburlardır, buna görə kökəlməyə meyllidirlər. Məşhur qayda: rejim, porsiya və masadan heç nə olmamalıdır.

SAĞLAMLIQ — BİRAZ ÇƏTİN. Ümumən möhkəmdirlər, 12–15 il yaşayırlar. Lakin zəif nöqtələr də var: gözlər (qlaukoma, katarakta), qulaqlar, onurğa, epilepsiya meyli və yenə də kökəlmə. Müntəzəm həkim nəzarəti şərtdir.

Seçim: bala deyil, 15 illik tərəfdaş

Beagle-ni təsadüfi mənbədən almaq — rus ruletidir. Yalnız etibarlı yetişdiricilər, sənədlər, valideynləri görmək imkanı. Bala maraqlı, aktiv, qorxaq olmayan olmalıdır. O özü sizi seçməlidir — yaxınlaşıb iyləməli, oyun təklif etməlidir.

Hazır olun: o sadəcə şirin it deyil. Xarakteri, arzuları və öz fikri olan şəxsiyyətdir. Sizin iradənizi düşünmədən yerinə yetirən maşın olmayacaq. O sizin tərəfdaşınız olacaq: tükənməz sevinc və baş ağrısı mənbəyi, ən yaxşı antidepresant və əhval qoruyucusu.

Ov sahələrindən şəhər parklarına qədər uzun yol keçib. Eniblər və qalxıblar yaşayıb. İndi ayaqlarınızın yanında bükülüb sadə ev iti kimi görünə bilər. Lakin aldana bilməzsiniz — onun damarlarında izçilərin və kəşfiyyatçıların qanı axır.

Beagle — evinizdə yaşamağa razı olmuş kiçik müdrik macərapərəstdir. Əgər onunla anlaşmağı bacarsanız, bu 15 il həyatınızın ən şən və proqnozlaşdırılmaz macərası olacaq.